Adriaan de Lelie wordt in 1755 geboren in Tilburg en besluit tegen de wil van zijn familie om schilder te worden. Hij vertrek naar Antwerpen waar hij in de leer gaat als ‘behangselschilder’ (zie p. ) en de academie bezoekt. Als hij rond 1784 terugkeert naar Nederland, vestigt hij zich in Amsterdam en verdient zijn brood met het schilderen van (groeps)portretten.
Dat hij daarnaast ook genrestukken vervaardigt, blijkt uit dit paneeltje waarop een meisje met een brief is weergegeven. Het onderwerp van de brieflezende vrouw komt vaker terug in het oeuvre van De Lelie en is bovendien geliefd in de Nederlandse kunst. De populariteit van het thema in de 18de eeuw hangt wellicht samen met de briefcultuur van toen. Zowel jong als oud converseren met elkaar door het schrijven van lange brieven. Er worden handleidingen uitgebracht waarin de etiquette voor het schrijven van een brief is opgetekend en ook het lezen van briefromans geniet een grote populariteit.
In wat voor een correspondentie deze jonge vrouw is verwikkeld en wat er in haar hoofd omgaat, blijft een raadsel. Haar dromerige en afwezige blik roepen associaties op met een amoureuze aangelegenheid. Zou ze in gedachten verzonken zijn over het te formuleren antwoord op een liefdesbrief? De lege vellen naast de glazen inktpot op de tafel wijzen in die richting, maar de kijker zal het moeten doen met zijn fantasie.