Vitrine met verchroomde bakstenen muur 1972

Het oeuvre van beeldhouwer Cornelius Rogge bestaat uit een opeenvolging van ‘families’ van werken die op het oog dikwijls zeer verschillend zijn. Al deze werken hebben gemeen dat ze associaties oproepen met onbekende werelden en vergeten rituelen uit een ver verleden. Hij wil slechts attributen aanreiken die associaties op gang brengen. Volgens hem wordt een kunstwerk niet bewust gecreëerd, maar bestaat het al ergens in de maker, die het vervolgens ontdekt, onthult en opgraaft. Hij daalt af in de krochten van zijn ziel om een vorm te vinden voor flarden van herinneringen en halfvergeten indrukken. Het resultaat is een zeer persoonlijke mythologie, die geen afgeronde verhalen of logische inhoud kent. Het werk van Cornelius Rogge gaat ook over tijd. Over wat tijd met ons en met de wereld doet. Hij is eigenlijk een vierdimensionale beeldhouwer.